4. Yahya Kemal Beyatlı, şiiri bir nağme ve ses sanatı olarak görür. Şiirde "söylenen Türkçe" dediği, İstanbul Türkçesinin duru ve süssüz, en saf ve işlek hâlini kullanmaya çalışır. Şiirlerinde duygu ve iz lenim ön plandadır. İstanbul’un güzelliğine ve tarihî dokusuna olan hayranlığını ele alır.
Bu bilgiden hareketle aşağıdaki şiirlerden hangisi Yahya Kemal’e ait olabilir? İki gerekçe gös tererek açıklayınız. (9 puan)
MEB’in resmi çözümünü göster
I. Metin Sana dün bir tepeden baktım azîz İstanbul! Görmedim, gezmediğim, sevmediğim hiç bir yer. Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul! Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görülür dünyâda, Lâkin efsunlu güzellikleri sensin yaratan. Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rü'yâda Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.
Revnaklı: Renkli, göz alıcı olan Efsunlu: Büyülü
II. Metin Hayatım hasılım ömrüm şarab-ı kevserim adnim Baharım behçetim rüzum nigarım verd-i handanım Günümüz Türkçesiyle Hayatım, yaşama sebebim, ömrüm, kevser şarabım, cennetim. Baharım, sevincim, gündü züm, güzel yüzlü sevgilim, gülen gülüm.
…
Stanbulum Karamanım diyar-ı milket-i Rumum Bedehşanım ve Kıpçağım ve Bağdadım Horasanım İstanbul’um, Karaman’ım, Rum mülkü diya rım. Bedehşan’ım ve Kıpçak’ım ve Bağdat’ım, Horasan’ım.
Cevap: I. Metin Yahya Kemal Beyatlı’ya aittir. (3 puan) Gerekçeler: • "Görmedim, gezmediğim, sevmediğim hiç bir yer." veya "Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!" gibi ifadeler, İstanbul Türkçesinin duru ve süssüz, en saf ve işlek hâlini gösterir. (3 puan) • “Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul! / Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.” dizele riyle İstanbul’a olan sevgi ve hayranlığını anlatır. (3 puan)