Kendimi bildim bileli çok film izlerim. Bunca filmden ne kalıyor geriye; hangi kareler, hangi diyaloglar, hangi duygu geçişleri kendine bir yer buluyor içimde? Bunların belki en önemlisi hikâyelerin, karakterlerin, diyalogların bir şekilde besliyor olması beni. Filmlerin iç dünyamda bir şeyleri değiştirdiği, bana yeni bakma/görme imkânları kazandırdığı bir gerçek. Bir buçuk iki saat boyunca kilitlendiğim bir filmi izlerken kendi hayatımı bir anlamda askıya alıyor, yaşadığım sıkıntılardan o an için sıyrılıyorum. Perdeye aksi düşen kahramanlarla özdeşleşiyor, onların acılarını çekiyor, sevinçlerini yaşıyor, ayrılıklarının ve kavuşmalarının yoğun duygularını içimde taşıyorum. Bu, roman ve hikâyenin ama özellikle de sinemanın başarabildiği bir şey. Bu gücü, insanın en zayıf olduğu yerden yani her şeyin çok daha renkli, heyecan verici olduğu bir başka hayata özlemden alıyor sinema. Aşağıdakilerden hangisi film izlemenin, bu sözleri söyleyen kişiye etkilerinden biri değildir?
- A) Duygularını dışa vurmayı kolaylaştırması
- B) Farklı bakış açıları kazandırması
- C) Empati yeteneğini geliştirmesi
- D) Yaşamın zorluklarından uzaklaştırması
Cevabı göster
Doğru cevap: A) Duygularını dışa vurmayı kolaylaştırması