2. NARÇİÇEĞİ GİYSİLİ KADIN (Uzak, tatlı yumuşak, sanki dünya ötesi bir sesle): Güzel bir son bahar akşamı. Bulutları sever misiniz? (Pencereden bulutların geçtiği görülür.) Bir vakit hep gökyüzüne dalardınız.
Yaşam gibi geçip gidiyorlar. (Bulutlar kaybolur.) Bu saatleri seviyor musunuz? Bu anı? Ne kadar yanlızlık kokuyor. Niçin bana hep bu narçiçeği elbiseyi giydirirsiniz? Bin yıllık şey bu... Tuhaf! Biz tanışalı, deyinki, otuzbeş yıl oldu. Yarım yüz yıl bile değil.
BABA: Sana öyle geliyordur.
Bu parçada yanlış yazılmış sözleri belirleyip bu sözlerin doğru biçimlerini yazınız.