2. Aşağıda Namık Kemal’in Vatan yahut Silistre adlı tiyatrosundan bir parça verilmiştir.
İSLAM BEY: Ecdadımdan kırk iki şehit adı bilirim. Rahat döşeğinde ölmüş bir adam işitmedim. Devlet savaş açmış. Düşman serhatte şehitlerimizin kemiklerini, topraklarını çiğnemeye çalışıyor.
Hiç nasıl olur ki … ben evimde rahat oturayım? Hiç nasıl olur ki devlet yerinden oynasın da ben mıhlanmış gibi burada kalayım? Hiç nasıl olur ki vatan muhabbeti bugün her şeyden mukaddes olsun da ben yalnız senin muhabbetinle uğraşayım? Vatan!.. Ah, vatanını sevmeyen adamdan, sana nasıl muhabbet beklersiniz?
ZEKİYE : Vatan olunca... Ben... Ne derim, ne diyebilirim? Git!.. Git beyim! Dünyanın bu hâli de varmış!
Ben “vatan” sözünü işitmiştim lakin iki kalbi birbirinden koparır sanmazdım. Meğer koparırmış.
Benim gönlümü kopardı, hâlâ içime kanlar akıyor. Gözümle görmüş gibi biliyorum. İstediği kadar aksın. Git beyim! Ben olsa olsa bir iki damla yaş dökerim. Vatanın için gideceksin değil mi?
Beni de unut, dünyayı da unut...
Bu parçada öne çıkan millî ve manevi değeri yazarak bu değeri kısaca açıklayınız.