4. Sen baştan başa denizsin, ıslaklığı ne istersin ki? Sen, tamamıyla varlıksın, yokluğu ne ararsın ki? Ey parlak ay, tozu ne yapacaksın? Ay bile senin yüzüne bakar da sararır. Sen hoşsun, güzelsin, her türlü hoşluğun madenisin. Mevlâna’nın bu sözlerinden yola çıkarak tasavvuftaki insan anlayışını yorumlayınız.
✅ Cevap ve adım adım çözüm
1. Mevlâna insanı denize, varlığa, parlak aya benzeterek ona en yüksek değeri verir.
2. "Islaklığı ne istersin, yokluğu ne ararsın" sözleri, insanın aradığı şeylerin özünde zaten bulunduğunu anlatır.
3. Tasavvufa göre insan, Tanrı'nın sıfatlarını yansıtan, evrenin özü olan değerli bir varlıktır (insan-ı kâmil anlayışı).
4. İnsan kendini tanıyıp nefsini arındırarak hakikate ve Tanrı'ya ulaşabilir.
Cevap: Tasavvufta insan, bütün güzelliklerin ve iyiliklerin kaynağını kendinde taşıyan, Tanrı'nın tecellisi olan çok değerli bir varlıktır. Mevlâna da insanı deniz, ay ve "hoşluğun madeni" olarak görerek, onun aradığı değerleri dışarıda değil kendi özünde bulabileceğini vurgular. Benzer ifadeler de doğru kabul edilir.
Dikkat: Benzetmeleri tek tek açıklamak yerine "insan değerli bir varlıktır, hakikat onun özündedir" fikrine bağla.