1. Orta Çağ’da insan büyük bir organizmanın bir organı iken Rönesans Dönemi’nde ağırlık merkezi kendinde olan küçük bir dünya, kendine özgü bir birey olmuştur. Rönesans Dönemi insan anlayışında meydana gelen bu değişimde Orta Çağ kültürel atmosferinin etkisi söz konusudur. Bu açıklamadan yola çıkarak Orta Çağ düşüncesinin Rönesans Dönemi yeni insan anlayışına olan etkisini açıklayınız.
✅ Cevap ve adım adım çözüm
1. Orta Çağ'da insan, kilise ve din merkezli bütünün (topluluğun) bir parçası olarak görülür; bireyselliği geri plandadır.
2. Bu dönemde kilisenin baskısı, düşünce özgürlüğünün kısıtlanması ve her şeyin dinle açıklanması bir tepki birikimi oluşturmuştur.
3. Ayrıca Orta Çağ sonlarında İslam dünyası üzerinden gelen çevirilerle Antik Yunan düşüncesi yeniden tanınmıştır.
4. Bu birikim ve tepki, Rönesans'ta insanın kendi aklına güvenen, merkezi kendinde olan özgür bir birey olarak görülmesini sağlamıştır.
Cevap: Orta Çağ'ın insanı bir bütünün organı sayan, kiliseye bağımlı ve baskıcı kültürel atmosferi, Rönesans'ta buna tepki olarak insanı merkeze alan yeni bir anlayışın doğmasına zemin hazırlamıştır. Ayrıca Orta Çağ'da çevirilerle korunan Antik düşünce birikimi, insanın aklı ve yetenekleriyle değerli, kendine özgü bir birey olarak görülmesini (hümanizm) beslemiştir. Benzer ifadeler de doğru kabul edilir.
Dikkat: Etkiyi yalnızca "tepki" olarak değil, Orta Çağ'da oluşan düşünce birikiminin aktarılması olarak da değerlendir.