3. “Gün”e teselli olan büyü nerede? Bir kez yola çıkıldı mı artık ölüm karşısında bile benliğinden zerre bırakmayan, bütün sonuçları, sonuçların her çeşidini gönül dengesi bozulmadan karşılayan, “dün”ünü inkârdan tiksinen yiğit nerede? Yenilmiş fakat hâlâ başı dik, hâlâ efendi adam nerede? O dimdik ve güleç baş ki az sonra pala ile uçacağını bilir de aman dileyecek yerde: “Gün akşamlıdır devletlim; dün doğduk, bugün ölürüz.” der, davasını bırakmaz.
Bu parçanın iletisini yazınız. Bu iletiyi yorumlayınız.